Nucleaire geneeskunde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

In de nucleaire geneeskunde wordt met behulp van licht radioactieve stoffen vooral de werking van organen van patiënten onderzocht. De licht radioactieve stoffen kunnen worden geïnjecteerd, ingeademd of via voedsel worden toegediend, afhankelijk van het te onderzoeken orgaan. Nagenoeg alle organen kunnen op deze wijze onderzocht worden. De toegediende stof is dan steeds verschillend. Om de stralingsdosis te beperken, kiest men stoffen die het lichaam snel verlaten, of een korte halfwaardetijd hebben.

De patiënt neemt na toediening vervolgens plaats onder een camera (gammacamera) die het vermogen heeft om de straling op te vangen en om te zetten in een afbeelding. Een medisch specialist, de nucleair geneeskundige, beoordeelt deze afbeeldingen en stelt een diagnose.

Inhoud

1 Staafjes
2 Zie ook
- 2.1 Referenties
- 2.2 Externe link

[bewerken] Staafjes

In Nederland worden de staafjes synthetische radio-isotoop molybdeen-99 voor het gebruik van technetium-99m aangeleverd door de Kerncentrale Petten/Urenco.
In 2008 is een patent aangevraagd voor de productie van technetium-99m op basis van het meer stabiele molybdeen-98.^[1]