Verpleeghuisgeneeskunde
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Verpleeghuisgeneeskunde is geneeskunde die vanuit een breed perspectief is gericht op veelal oudere patiënten met chronische en/of complexe aandoeningen.
Doel is daarbij om de patiënten te helpen hun restmogelijkheden optimaal te gebruiken en ondanks beperkingen een aanvaardbaar levenspeil na te streven.
De Specialist ouderengeneeskunde (voorheen verpleeghuisarts) richt zich van oorsprong vooral op de medische zorg binnen de muren van het verpleeghuis. Binnen de verpleeghuissetting behandelen specialisten ouderengeneeskunde zowel mensen met somatische als met psychogeriatrische problemen, alsmede patiënten met een combinatie van beide. Vanwege de wens van ouderen om zo lang mogelijk thuis te blijven wonen, is de specialist ouderengeneeskunde steeds meer transmuraal gaan werken (dagbehandeling, substitutieprojecten, consultatie).
In toenemende mate wordt de specialist ouderengeneeskunde thans ook verantwoordelijk voor patiënten in het verzorgingshuis, de thuissituatie en het ziekenhuis.
De naamgeving voor het specialisme verpleeghuisgeneeskunde en de te voeren titel verpleeghuisarts voldoet daarom steeds minder. Begin 2009 heeft de Nederlandse minister van VWS ingestemd met een wijziging van de naam in 'specialisme ouderengeneeskunde' en 'specialist ouderengeneeskunde'. Deze titel kan vanaf dit moment gevoerd worden. Vanaf 15 juli 2009 moet elke specialist, die in het CHVG-register voor specialisten ouderengeneeskunde is ingeschreven, deze naam gaan voeren.
