Trombosedienst
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een trombosedienst is een instelling die patiënten begeleidt die in in opdracht van een behandelend arts coumarine derivaten voorgeschreven krijgen. Dit zijn geneesmiddelen die de stollingstijd van het bloed verlengen en daardoor de stolbaarheid verminderen. Mensen met een been in het gips krijgen vaak preventief laag moleculaire antistollingsmiddelen voorgeschreven, maar zij behoeven niet door de trombosedienst gecontroleerd te worden. Bij patiënten met een kunstklep of die bijvoorbeeld boezemfibrilleren is begeleiding door een trombosedienst wel zeer nodig.
Een trombosedienst neemt bloed af en bepaalt de stollingstijd (INR). Dit gebeurt meestal met een venapunctie (prik uit een bloedvat). Dit is vrij pijnlijk. Aan de hand van de stollingstijd wordt een doseeradvies afgegeven en een dag later aan de patiënt verzonden. Heel Nederland is verzorgd door trombosediensten. In het buitenland is de zorg anders georganiseerd. En als patiënten van een trombosedienst op reis zijn, moeten zij een aantal malen daar naar het ziekenhuis, om zich te laten prikken en voor de dosering.
Een nieuwe ontwikkeling is de zelfmeting door patiënten met een zelfmeter, waarbij het bloed met een vingerprik wordt verkregen. De patiënt kan dan zijn eigen INR-waarde thuis bepalen. Vervolgens kan de patiënt zich veilig laten begeleiden door een internist via het internet. Of eventueel kan de patiënt zelfdoseren. Met een zelfmeetapparaat hoeft slechts een druppel bloed uit de vinger op te worden gevangen. Dit is niet pijnlijk. De dosering ontvangt de patiënt dan binnen een luttel aantal uren. Ook bij buitenlandse reizen.
